Almanya Masalimiz

Hâlâ kendi dilimi ariyorum, bulduklarimi da hurda niyetine yol kenarina birakip kendimi tekrar disari, sokaklara, gecelere atiyorum, yeniyi ariyorum… Bugün iki çocuk babasiyim, bir yayinevim var, kapi kollarini siliyorum, Walt Whitman gibi siir satmaya çalisiyorum ve hep ekside kaliyorum. Ama bu benim seçimimdi, böyle yapmaya ben karar verdim ve bunun için baskalarindan özür dilemeyi reddediyorum. Bu deliligin arkasinda durmak istiyorum çünkü eger öyle yapmazsam bu hayat yolculugu boyunca heybemde topladigim her seye ihanet etmis olurum.”Gurbetin, emegin, vazgeçislerin, kendini bir yere ait hissedemeyenlerin ortak adidir “misafir isçi”. Dilini bilmedigin büsbütün yabanci bir ülkede var olmaya degil, çalismaya davet edilirsin. canini disine takar, terinle kimligini kazirsin buz gibi soguk duvarlara. Ama ne ugruna? O güzel günler gerçekten gelecek mi, bilmezsin bile.Almanya Masalimiz, iste böyle bir dünyanin mahsulü; iç içe geçen seslerin yankilandigi çoksesli bir hikâye. Birden çok kusaga ait kadinlar ve Almanya’da dogmus bir ogul, geçmisin yükünü güçlü imgelerle örülmüs ortak bir dile tasirken monologlar, diyaloglar, rüyalar ve dualar birbirine karisiyor.Güçyeter, hayatina yön veren iki kadinin yasami üzerinden emekle yogrulmus bir dünyayi siirsel diliyle görünür kilarken tarlalarin bugusundan fabrikalarin gürültüsüne, memleket hasretiyle geçen yillardan kaybolan aidiyet duygusuna uzanan bir yasama ayna tutuyor.Almanya’nin en prestijli edebiyat ödüllerinden Leipzig Kitap Ödülü’ne layik görülen bu eser, iki ülke, iki dil ve iki dünya arasinda bir köprü kuruyor.

Sdílet